Ilık bir meltem gibi estin bağrıma
Sana ucundan yanığım
Bu ateşi harlayıp da
İçimde uyuyan çocuğu uyandırma!
Bırak için için yansın
Beni bir avare gibi dolandırsın
Sakın yaklaşma!
Dikkat et sen de yanarsın
Yandıkça kül olsun
Külleri bırak bozkırımda savrulsun
Dağılan küllere dokunma!
Onları külcüler toplasın...
Not: Şiir kendime aittir...