“
ya bir kazak
ya bir saat
ya da bir ayakkabı
hatta bazen aldığın çorap.
hiçbiri olmazsa,
sevdiğin bir şarkı
senden bir şey olmayınca
çıkmıyorum sokağa.
sen ne zaman girdin gözlerimden?
ne zaman kuruldun zihnimin en güzel yerine?
ne zaman gideceksin?
ak! git!...elimi sürmem.
git artık haksızlık etme.
gözlerim tıkandı,
göremiyorum hayatı.
ak git ellemeyeceğim yüzümü,
dokunmayacağım sana.
git artık
haksızlık etme”
Erhan Güleryüz