Serkan Göksu
@matrix79
Âşikâr olurdu gâlib râz-ı pinhânım sana.
Mesned-i hüsn üzre sen ben hâk-i rehde pâymâl,
Mûr hâlin nice arz ede Süleyman'ım sana.
Öğrenci
Lise-3
Nevşehir
18 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dostluğun ahlakı, bir noktada aşkın ahlakından çok daha çetin cevizdir. Çünkü aşkta, aslında hayallerinde yarattığın insanı severken, dostuna sırf o nasılsa öyle olduğu için bağlanırsın.
Bir yabancı yazarın, dostluk hakkında çok sevdiğim bir sözü var: ‘İnsanlar hazıra alıştılar, her şeyin -aşk da dahil- hazırını kullanıyorlar... Ama dostluğun hazırı olmadığı için, dostluk ancak iki insanın yaratması sonucu oluşabileceği için, dostsuz yaşıyorlar...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Unutursun Mihribanım..1000Kitap
1960 yılında yaşadığı ölümsüz aşkı kelimelerle ebedi kılan Abdurrahim Karakoç’un gerçek adını gizleyip, Mihriban diye seslendiği o güzel Anadolu kızının hikâyesi bu…
Köyde düğün olacaktır, civardan misafirler gelmeye başlar. Genç Abdurrahim köyünde genç bir kız görür, gördüğü kız ailesiyle komşunun düğününe gelen misafir kızdır. Tanışmak nasip olur… Mihriban’ın kelime anlamı: Şefkatli, merhametli, muhabbetli, güler yüzlü, yumuşak huylu manasına gelmektedir. İşte bu kız da aynı şeyleri kendi sıfatı yapmıştır. Misafirlikleri ilerledikçe aşk da ilerler.
Bir sabah Abdurrahim kalkar ve Mihriban adını koyduğu sevdalısını görmeye gider, gider ki misafirler gitmiştir. Abdurrahim’in dünyası artık değişir, hayat manasızlaşmıştır, aşk acısı yüreğini yakar… Bu halini gören ailesi, kızı bulmak için Maraş’a gider, uzun aramadan sonra kızın ailesini bulur ve kızı isterler. Önce “kız küçük” derler, bahane bulurlar. Bakarlar ki Abdurrahim’in ailesi ısrarcıdır, gerçeği söylerler: “Kız nişanlıdır…”
Ailesinin halinden olumsuzluğu sezen Abdurrahim, kızın nişanlı olduğunu duyunca da: “Bir daha bu evde ismi anılmayacak ve konusu geçmeyecek.” der.
7 yıl sonra aşk ateşinin sönmediği anlaşılacaktır:
Sarı saçlarına deli gönlümü,
Bağlamıştın, çözülmüyor Mihriban.
Ayrılıktan zor belleme ölümü,
Görmeyince sezilmiyor Mihriban.
Yar, deyince kalem elden düşüyor,
Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor,
Lambada titreyen alev üşüyor,
Aşk kâğıda yazılmıyor Mihriban.
Önce naz sonra söz ve sonra hile,
Sevilen seveni düşürür dile.
Seneler asırlar değişse bile,
Eski töre bozulmuyor Mihriban.
Tabiplerde ilaç yoktur yarama,
Aşk değince ötesini arama.
Her nesnenin bir bitimi var ama,
Aşka hudut çizilmiyor Mihriban.
Boşa bağlanmış bülbül gülüne,
Kar koysan köz olur aşkın külüne,
Şaştım kara bahtım tahammülüne,
Taşa
Artık hiçbir zamana doğru yüzmüyorum.
Şimdi zamanlar gelip bana çarpmakta, ve çarpan her zaman, bir parçamı daha çalıp götürüyor.
Sayfa 17 yaş 17 yolun yarısı eder ahaha1000Kitap
Ne rüzgar
Ne bir insan sesi
Ve ne de kuşlar
Zaman ilerliyor mu belli değil
Ama evlerde komodinlerin üstündeki saatler aralıksız çalışıyor.
