Sadece bir gül bahçesi istemelisin. Su kokan bir medrese avlusuna ağustos ikindisinde gölge salan çınarın gövdesinden geçen rüzgâr ne hatırlatırsa onu hatırlamak istemelisin. Biliyorum, çok şey istemelisin ama istemelisin. Ama gül durup dururken yanı başında sen kelâmın peşindesin. Şair değil misin?
Yani ki her şey kalpte başlayıp kalpte bitiyorken. Benim de bildiremediklerim öyle fazla. Cümle ile kalbin arasını açmaya çalışan bir yazı yazmaya kalkışmak. Bunca yazamadığım yazı varken, ne kadar acı!