Uğruna yaşanacak bir şey istiyordum ama hiçbir şey yoktu. Hayatımın bir amacı, bir değeri olsun istiyordum ama yoktu. İçi boştu, anlamsızdı. Kendimi sönük hissediyordum, bulamadığım bir şeyi arıyor, kavrayamadığım bir şeye uzanıyordum.
Yalnızdım, kendi dünyama hapsolmuştum. Başkalarıyla iletişim kuramıyordum, kopuktum. Sanki benim varlığımla onlarınki arasında camdan bir duvar varmış gibi onlardan ayrılmıştım..
…kitaplar hayata tutunmanın başka bir yolu. İçinde kaybolursun ama sonunda kendini bulursun. Hem acıyı hem sevinci tanırsın onlarla. Kitap, insanın kendi içinden geçen uzun bir yoldur.