maviyorum
@mavi86
@maviyorum
Şu anda okuduğu kitap
Selamlar herkese. Günümüz aydın, kandilimiz mübarek olsun. Bugün, kalemini beğendiğim Mario Mazzanti’nin Şah Mat kitabının yorumuyla sizlerleyim.
♟♟
Vahşi bir cinayete kurban gitmiş genç bir kadın!
Elektrikler kesildiğinde asansörde kaldığını iddia eden sevgili!
Ve bu cinayetlerin bitmediğinin, devamının geleceğini e-postasından okuyan gazeteci Greta Algeiri!
Dedektif Sensi ve Krimonolog Claps, cinayet yerinde gördükleriyle akıllarına ilk aşk cinayetini getirmişlerdi. Ama her şeye burnunu sokan gazetici Greta’ya gelen mail her şeyi değiştirmişti. İkinci bir cinayet olmasın diye uğraşırlarken, genç bir kadın daha öldürülmüş; katil, son hamlesinde -Greta’ya gönderdiği mailde - ‘Beyaz Kraliçe’yi öldüreceğinden’ bahsetmişti. Satranç ustası olduğu belli olan katilin, ne demek istediğini anlayan Claps, katilin yeni hedefine koşmuştu. Tam kadını kurtarırken yaralanan Claps, bayılmadan önce ‘Her şeyi yanlış anladık... Tersten düşün... Asansör...’ demiş ve kendinden geçmişti.
Claps’in anlatmak istediği neydi? Yoksa olayların gidişatında yanılmışlar mıydı?
♟♟♟
Heyecanla okuduğum bir kitabı daha bitirdim. Katil, düşündüğüm kişi çıktı ama sadece ‘bence bu adam katil’ demiştim yani bir ipucum yoktu. İçime doğmuş. Yazar kurguyu çok iyi işlemiş, satranç tahtasında oynar gibi adım adım, düşüne düşüne yazmış bence. ‘Tam her şey çözüldü, yanılmışım’ diye düşünürken Claps, olaya yeni bir hareketlilik kazandırdı. Gerçi Sensi ve Greta, Claps’e inanmasa da ben inandım çünkü bazı şeyler yerine oturmuyordu. Daha fazla konuşursam spoilere gireceğim bu nedenle, polisiye sevenlere tavsiye ederim okuyun.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Selamlar herkese. Perşembe günü On Küçük Zenci’nin tiyatrosuna gitmeden önce kitabı okumalıyım, diyerek Aydan Demir ve Nevra Karataş’ı gaza getirdim. Ve yine @kitapuclusu olarak çok keyifli bir okuma yaptık.
Zenci Adası satılığa çıkarılmış, kimsenin tanımadığı biri satın almıştı. Ve yeni sahibi tarafından şu an adada olan 8 kişiye, bu adaya gelmeleri için mektuplar gönderilmişti. Birbirini tanımayan 8 kişi ve 2 hizmetli adadaydı ama ev sahibi yoktu. Buraya kadar her şey ilginç olsa da yine de normaldi: Taa ki gramofon çalıp da o adadaki 10 kişinin neden orada olduklarını söyleyene kadar! Gramofon da söylenenler doğru muydu? Herkes ‘bunun yalan olduğunu, buradan bir an önce gitmeleri gerektiğini’ söylerken, Anthony elinde içki kadehiyle ‘kalıp araştırmalarını’ söylüyordu. Sonra bir anda sessiz kaldı ve yere düştü: ölmüştü! Odada karmaşa hakimken, Vera’nın aklına odasındaki şiir geldi:
On Küçük Zenci yemeğe gitti.
Birinin lokması boğazına tıkandı.
Kaldı dokuz.
Dokuz Küçük Zenci çok geç yattı,
Sabah biri uyanamadı.
Kaldı sekiz.
Agatha Christie'den yine çok güzel bir kitap okuduk. Sayfa sayısı az olsada heyecan ve merak hep zirvedeydi. Bu adaya onları, dışarıdan biri mi ya da içlerinden biri mi çağırdı, diye çok düşündük. Aklımızda farklı düşüncelerle kitabı bitirdik. Spoi vermek istemem ama ben kesinlikle tahmin edemedim. Olay güzel kurgulanmış olsada benim aklımı kurcalayan bir şeyler de oldu. Ve en kızdığımız şey sanırım, adadakilerin rahatlığıydı. Benimle bu kitabı okuyan güzel hatunlar çok teşekkür ediyorum, yine çok zevkli ve bol akıl yürütmeli bir okuma oldu. 10 kişinin adada bulunma sebebi neydi, şiirle bağlantısı var mıydı olayların, merak ediyorsanız kesinlikle okumalısınız.
