Şuan da tüm yorgunluklarımı aldım karşıma. Kötü olup da iyiyim deyişlerimi,
vefasızlıktan biriktirdiğim anılarımı,
hiç bitmeyecek sandığım sadakatlarımı,
koca bir kalabalık içinden seçtiğim yalnızlığımı,
gökyüzüne biriktirdiklerimi,
çocukken yaptığım uçurtmamı,
kanadı kırık güvercinimi, hayallerimi, keşkelerimi, özlemlerimi, sevgimi, hasretimi
ve kendimi aldım.
Aldım da anlattım her şeyi.
Bir bir döktüm kimseye dökemediğim çiçeklerimi.
Diri bir yarın umudu ile demlenirken,
bir çift cümle söyleyebildi doruklarıma.
-Haydi, bir çay daha koyda içelim
Yarın ola, hayr ola..