mavidennm
@mavidennm
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
İan'ın müzik gurubunu alıp Los Angeles'a gitmesi ve Hazel'i geride bırakmasıyla birlikte kitabın rengi 180 derece değişti benim gözümde. .
Ne kadar her gün arayıp birbirlerinin hal hatırlarını sorsalar da ikisi de bence bu konuda haksızlardı çünkü Hazel Eres'teki yaşamı sevse bile sevdiği adamın peşinden gidebilirdi veya Ian ve gurubu bu kadar güç sarhoşu olmak istemeselerdi kasabalarında daha az ama daha samimi insanlarla konserlerine devam edebilirlerdi...
Böyle olsaydı Hazel'le ilişkileri tehlikeye girmek zorunda kalmazdı..
Çünkü hepimizin aklına bu gelir anladınız mı? Sevgiliniz bir anda çok ünlü oluyor hemde global bir ünlülükten bahsediyoruz..
Sırf kız hayranlarını elde tutabilmek için İan'ın bekar olduğunu medyaya sunuyorlar (bir ilişkisi olduğunu gizlemeye çalışıyorlar), kısacası yaşam koşulları değişiyor onu göremiyorsun ve tek tutunulacak şey zaman bulunca seni arayıp seni sevdiğini söylemesi...
Bende Hazel gibi bu sevgiyi sorgulamaya başlardım çünkü davul bile dengi dengine hayat şartların değişiyorsa ve sevgilini görecek vaktin bile yoksa sen artık başka dünyalardasındır..
Dediğim gibi yazarda aşırı duygu değişimi gördüm... ilk yarıda Hazel yanından geçerken bile ölüp biten İan , kızı deli gibi seven İan iki gün sonra kuru bir vedayla sorgulamadan uçağa atlayıp gidiyor..
Hazel'in tam işler yoluna girecek gibi olduğunda yaptığı şerefsizliğe ne demeli sjdjdkwjjw
Charlie güya bunu tehdit ediyor oda zaten dünden razıymış biri beni tehdit etsede hemen arayıp Ian artık böyle olmaz ayrı dünyaların insanıyız demeyi ,ayrılmayı bekliyormuş çocukla. Birde bu konuda tamamen kendini haklı görmesi var..Böyle sevgi mi olur?
Çocuk alkol bağımlısı oluyor bu olay yüzünden.. zaten vuran vurana daha yeni ailevi travma atlatmış yanında
Okuyup okumamaya siz karar verinEdebiyat
Kesinlikle aklımda bir inceleme yapma fikri yoktu ama kitabı Taylor Jenkins Reid yazıyormuş gibi hissettim bazı yerlerde.. Özellikle diyalog ve grup içi iletişimler bakımından bana Daisy Jones ve The Six'i anımsattı.
O kitap gerçekten benim icin çok değerli keza Evelyn Hugo'nun yedi kocası da öyle bu üç kitapta aynı akıcılığa sahipti ama tabiki yeterli değil...
Daisy jones a malesef çok kısa yerlerde benziyor çünkü 550 sayfalık kitabın 400 sayfası şaka yapmıyorum cinsellikten ibaretti...
Yazar bu kadar büyük bir potansiyeli varken o sahnelerle yazım dilini berbat etmiş bence çünkü bir olur iki olur hadi diyelim on kere olur... Ama karakterleri de 2 sayfa da bir ilişkiye sokmazsın..
Skylar'ı o kadar çok sevdim ki kesinlikle kitaptaki en güçlü ve gerçekten işinde gücünde olan tek karakter oydu diğer hepsinin aklı bir karış havadaydı..
Memphis kitaptaki en nefret ettiğim karakter oldu erkeklerin özeti diyebiliriz skylar a yaşattığı şeyler için hâlâ çok üzgünüm bana bile travma yaşattı şuursuz sözleriyle...
Quinn ask kız yani hayatımda bu kadar tatlı bir velet görmedim kitabı mizah yönünden kurtaran o müthiş karakter... Kitaba dahil olduktan sonra gülmediğim bir sayfa olmadı...
Kitabın ana karakteri Lennon benim düşünce yapıma çok tersti.. Gerçekten bir insan bu kadar kalbini kırdıysa ve intikam almaya gidiyorum diyorsan bundan 2 sayfa sonra intikam almak istediğin adamla birlikte olamazsın kızım.. ya da en azından birlikte oluyorsan affetmeme edebiyatını 500 sayfa okumamalıyız.. Madem affetmiyorsun böyle şeyler yapmayacaksın...
Kitabın sonu boşlukta kaldı yine şaşırtmadı yazarlar yüzlerce sayfa yazmayı biliyorsunuz niye final sahnesi okuyucunun bakış açısına bırakılıyor... Finali biz hayal edeceksek yazar biz olsaydık böyle yazarlar ne ise yarıyor
"Güvensizliklerinin ruhuna hayat veren şeyin önüne geçmesine izin verme. Aksi takdirde, bu dünyada kendini asla bir bütün hissedemeden yürürsün...ve yaşamak bu değildir."
