Aşka açık kalplerin yarasında büyüyoruz,sevmeyi seviyoruz kırılma endişesiyle,ya sevmezse korkusuyla yanmayı seviyoruz; aşkın ateşiyle, ateşin acısından korkarak,yetinmeyerek,yine de sevmek güzel diyoruz, acıya rağmen ...
“Sen böyle güzelken bana söz düşmez.Bakma böyle yazılar yazdığıma. Ben aslında ‘Oku!’ emrine amade SENİ okuyorum sevgili. Bir gün kızsan bana, alsan başını yüz bin yıllık yere gitsen, dönüp kavuşacağın yer benim, demedim mi sana?”