serap çelikkıran
@maviesintim
Ruhunda mavi olmayanla göğe bakılmaz.
6 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Bir rüzgâr eser savrulur saçlarım.bir gülüşe bazen bir ömür adarım.
Gittiğim her memlekette , gördüğüm her yüzde seni ararım.
Aradan yıllar geçmiş sen başkasının olmuşsun . Gözlerini yumup onun elini tutmuşsun ben her gece kokunu hayal ederken sen çoktan başka kokulara karışmış bir hiçliğe meze olmuşsun. Yokluğunda geceler uzundu gündüzler karanlık oysa sen nerde akşam orda Sabah bir düzen tutturmuşsun .Ben ayık halimle susmusumda sen sarhoşluğun arkasına sığınıp büyük laflar konuşmuşsun .Oysa şimdi anlıyorum her şeyi uzaktan izliyorum hem seni hem kendimi mavi olan benmişim senin siyahlıklarınmış benim gökyüzümün kara bulutları şimdi n sen varsın ne o boğucu bulutlar .Şimdi her şey mavi her şey bahar...
Kendine Yaslanan Dik Yürür
Birlikte kurulan hayallerin altında tek başımıza kaldık .
Gitmez sandıklarımızın bir bir gidişini izledik için için yandık .
Güvendiğimiz dağlara kar yağdı da yüreğimiz dona dona yinede gölgesinde kaldık.
Biriz dedigimiz anda yine tek kaldık .
Düştük kalktık bazen öyle olduğumuz yerde kalakaldık.
Kalabalığın ortasında bir başına yaz ortasında sanki kış ayazında ...
Çiçekler açacak az kaldı derken susuz bir çölün ortasında kaldık...
İşte kimisi hayelde kimisi sözde kimisi kalpte kaldı ama yanımıza baktığımızda biz yine bir başımıza kaldık.
Ama kadın durmadan engellenir.Hem kımıltısız,hem esnektir, yasanın bağları da ,bedenin güçsüzlüğü de ona karşıdır.
Sayfa 116
