Artık biliyorum; aşk yoksa merak cazibesini yitiriyor.Az ötemizde uzanan yabancı topraklar asla çağırmıyor bizi.Hiçbir heyecan vaat etmeye bu ülkenin kenarında durup,sıkıcı bir coğrafya kitabının sayfalarını çevirir gibi üstünkörü bakıyoruz ona. Ve ansızın, bir adım daha atacak gücümüz kalmadığını hissediyoruz.Bütün enerjimiz o iklime ve onun sonsuz bozkırlarına akıp gidiyor sanki. “Keşfedilecek ne var ki?” diyoruz sonunda yılgın bir sesle.Kolayca inandırıyoruz buna kendimizi, kolayca vazgeçiyor, kolayca geri dönüyoruz.