Reklam
gecenin söküğünden bakmakta göz damlacığa..
zaman çürümekte... kuruyup
dökülmekte...
akmakta göz
akmakta
bitimini yaşayan yağmur..
İnsanlan tedirgin eden, şeylerin kendileri degil, tasarımlarıdır.
Yakını kastettiğimizde, uzak kendini bildirir.
Biz yakına yöneldiğimizde, uzak çıkagelir.
Yakına sesleniriz, çıkıp gelen uzak olur.
Biz yakını çağırırız; uzak, ‘geldim’ der.
Zor...
Özleyenin (senin; Özlem Çeken'in) en büyük korkusu, özlenenin, uzağa gitmişken; özleyenden uzaktayken (sen onun yanında yokken), 'başına birşey gelmesi'dir. Bu yüzden, günlük dilde, ayrılış sırasında, ayrılan kişilerin biribirlerine söyledikleri sözlerde, bu 'uzaktalık'tan duyulan endişe yansır:- "Kendine dikkat et." "Merak etme." "Kendine iyi bak." "Hoşçakal.” "Sağlıcakla git." "Allaha ısmarladık." "Güle güle." "Tanrı korusun." "Sağlıcakla kal." "Allaha emanet ol." vb. Bir de, sevilen giderken, ayrılırken; seven, özleyecek olan, özlenecek olanın 'arkasından su döker':- "su gibi git, su gibi gel"--
Reklam