"var olduğumu hissettiğim yerde değilim; kendimi ararken, beni arayanın kim olduğunu bilemiyorum. her şeyden sıkılarak gevşiyorum. ruhumdan kovulmuşum sanki."
Güneşin çekildiği ve yalnızlığın ayaza vurduğu zamanlarda dilinize pelesenk olan mağlupların şarkısı olmasaydı, bu inilti yaşadığınız evrenin boşluklarına sızarak bütün varlığı hüzne bulamasaydı, bilemezdiniz birbirinizin yöresinde dolaştığınızı. Biliyordunuz da ne oluyordu Allah aşkına?