Ben de öyle diyorum ya sevgilim, biliyorum uzakları. Çok gitmek istiyorum inan, zira gidersem huzur kucağına alacak ve bir annenin bebeğini pışpışlayıp uyuttuğu gibi uyutacaktı ruhumu. Ah kalbim, yarın yokçasına bir kederle atan yüreğim. Yangın yerine döndü, gözleri kalbimde hiç sönmeyecek o zarif alevi yaktı. Beni hiç kırmadan, nazikçe attı bu korlar ateşine. Minnettarım sevgilim, bu defa önünde diz çöküyorum. Özür dilerim, ben bu aşk için yetersizim. Öpüyorum seni gözlerinden, dudaklarından en çok da sıkı sıkı tuttuğum avuçlarından. Kendine iyi bak. Bir başkasını sevme, seveme ve affet bu bencillikle yıkanan sözlerimi. Son bir kez daha sevgilim, kuşum, kendine çok çok iyi bak. Çünkü ben bakamadım.