bernis
@mavisya
Ruha iyi gelen her şeyi...
Instagram= @siiristinsan
GÜL VE GÖLGE
Ki ben,
Öyle içliyim ki, öyle derin.
Aldıkça umut, verdikçe hicranlı bir nefes doluyor içim…
Bulduğum, her tutam iyiliğe tutunuyorum
Bazenleri kendim, bazenleri kendim gibiler için….
Büyüdükçe görüyorum ki
Kendi döktüğü yaşlarla çalkalanan, bir dünyanın çocuğuyuz biz
Unutmayı merhem sanan insancıklar topluluğuyuz…
Bu yüzden ben hiç unutmuyorum,
Bu yüzden ben, hiç büyümüyorum.
Ben bugün
Acımı gömdüğüm yere çiçekler ektim
Mısraların her birine çiçekler ektim…
Ve kırmızıdan daha kırmızı
gülen güller aldım sizin için
Ben gülün gölgesini
Gülden de iyi bilirim….
Anlıyorum…
Sayılı yaprakları tükeniyor defterimin
Ve artık
Bir son daha yazacak gücüm kalmadı benim.
Affedin beni, istemezdim
Bu dünyaya küsmeyi henüz çocukken daha
Alışamadım mavi dünyanın ihanetini
Küçükleri okşadığı avuçlarına sarmasına …
Reklam
Gidişler Erken HâlâEdebiyat
Yüreğinde uçuşan kuşların kanat seslerini duyduğumda
Kendisiyle çelişen dünyaya az daha az daha kanacaktım.
Yaşamla aramızdaki mesafeden daha kısaydı ömrümüz.
Ömrümü senin toprağında ve bazenleri darılarak sana…
Avucunda yaslarımla sallanarak yaşadım.
Aldığın bir nefesi ben binbir duaya sardım
Sardım… işte o uçuşan kuşların kırık kanatlarına
Ve
sevmeyi anımsatan kağıtlardan bir yürek yaptım sana
İşledim incelikle, insanı yeniden tanıyabil …
Bil ki umudu yeşert bağlarında
Her güzel gördüğün çiçeği koparma
Bırak kökleri ruhuna işlesin
Tutunsun göğsünden kalbine giden bir yolda
Kalabalık içindeki yalnızlığı bilmesin…
Hoşçakal dünya
Bir gün ben, gideceğim
Uğurlar olsun sana…
sonun da sonu olurEdebiyat
Sokaklar fısıldarken kulağıma
Ben henüz alışamadım kalabalığa
Uzaklara erişebilmeyi öğrenmeği dilerdim
Nasıl tüterse sigara misali bir insanın yüreği
Öyle bir kül kabında buldum kendimi
Bu sokaklar anladım ki hasret kalmış yaşamaya
Ve savuruyor yakamdan tuttuğu elleriyle
Avuçlarında yaşlarımın ıslak serintisi
Beni yok saysa da bırakmıyor kalabalık
Arkamda uçurum selamlıyor bedenimi
Korku dahi duymuyorum
Fakat karşıyım şeffaf kaygan zeminlere
Ve boşluk kendisini doldururken benimle
Ne yazık ki artık düşmek var kaderimde