bernis
@mavisya
Ruha iyi gelen her şeyi...
Instagram= @siiristinsan
sessizce kaçıyorum sessizliğeEdebiyat
Varlığımın kıyısında susmayı seçiyorum.
Anlatmıyorum. Konuşmuyorum hiçbir türlü.
Duyulması güç bir kapsülde kendimle yaşıyorum.
Varlığım farksız diğer varlıklardan
Belki bir fark olabilir
Belki ben olduğum içindir bilmiyorum.
Yılanlarla da barışmak istiyorum.
Bazen insanlarda onları görüyorum. Yüzleri aynı, gülmeleri…
Onların da hınçları, bir ıslıkla kaplanmış.
Ürküyorum önce biraz, sonra alışıyorum.
Anlıyorum ki korkmadan yaşanamaz…
Yılanları seviyorum, yalanları değil.
Fakat insanın kurşunu da sevmedikleridir…
Sanırım insan büyüdükçe kendi dünyasından başka birine göç ediyor
Bir tek adım dahi atmadan yapıyor bunu
Ve sanırım bizler zamanla
Unutuyoruz,
Karıncayı bile incitmeden geçirdiğimiz günü
Puan vermedi·224 syf.·
99 günde okudu
·2022 5. kitabı
Dünya ve BenEdebiyat
Dünyanın çatısı olsaydı, çıkar aşagı bakardım
Yüksekten korkmaz, güvenirdim
Eğer yapabilseydim balonları ellerinden kaçmış tüm çocuklara,
Balonlarını geri verirdim…
Gök olduğundan mavi görünürdü
Hatta öylesine ki, adını bilmeseydim yine mavidir derdim…
Aslında, fark olmazdı
Dünyayla benim aramda olduğundan fazla…
Sadece, uzaktan dolayı insanları göremezdim
Kuşları duyabilirdim,
Belki kanatlarına dokunur, uçtukları mevsimlere giderdim
Fakat yine de merak ederdim
İnsanları göremediğim için mi gök daha mavi?
Yoksa derinliğe bu kadar yakın olduğumdan mı?
Kendi kendime soruyorum
Fakat neden bulamıyorum
Dünya’nın çatısı yok
Bilmiyorum.
Boşluk’a SöylemEdebiyat
Bir adımlık mesafe görünse de
önümüzde
Yol uzun,
Yalnızca biz, kendimize karşı oturmuş,
Bazen koşaraktan bazen yorgun varıyoruz,
Bu gidişler nereye bilmeden
Ki zaten öğrenmek de istemezdim hiç.
Neye yarar duvarlarla bakışmak?
Bilecek yaşta değilim henüz,
Belli ki bütün bu yaşlar da bilecek kadar alışmamışlar yaşamaya…
Ellerinden tutuyorum zamanın
Ve o avuçlarımda ıslandıkça,
Ya terden ya yağmurdan kayıyor
Sonrasına varana dek tek kelime etmeden;
Bir adım ileri iki adım geri atıyorum
Fakat ileri attığım ilk adımda
Düşüyorum, paraşütüm yok sırtımda