bernis

bernis
@mavisya
Ruha iyi gelen her şeyi... Instagram= @siiristinsan
“Biz üçümüz de aynı çöplüğün içine doğduk sen sadece temizleyebileceğini sandın” -Masumlar Apartmanı
Edebiyat
Reklam
göğün kelimeleri
Geceler karanlık olmasaydı kim önemserdi yıldızları? O buğulu gri örtüsünü üstüne çekmeseydi gökler , ve kaldırımlar yağmurlarını küçük çukurlarında biriktirmeseydi Yüzleri yaşlarla yıkanmış belkinin kızları, Beklemekten yorgun gözlerine mor menekşeler sürdüler Hâlâ gün saymaktan biraz bıkkın. Her gün dünleri tekrarlıyorlar Ve omuzlarını dayayıp yatıyorlar göğün göğsüne Sessizlik ılık bir şarkı olmuş dillerinde İnce, küçük fısıltılar duyuluyor Biraz dikenli kelimelerdir bunlar konuşmasan bile düşündükçe batıyor… … Ve diyeceğim ki şimdi, Ne olur acımasın canın Yüreğin kökleri uzun bir çiçek Ve sen yüreklerde filiz açarsın…💙 -mavisya
Edebiyat
Günlere söyleyin biraz daha kalsın Çok uzakta değil, Kaldırımda uyuyan tekir de Ve fırınlar önünde ekmek bekleyen köpek de öyle Tüylerinin arasına serpilmiş parıltıları üflemesin diliyor rüzgardan Sıcak diliyor Günlere söyleyin gecelerle değilişsin uykularım
Edebiyat
turna yürekli çocuklar
Saçları okyanusla okşanmış kadar yumuşak Ve gamzeleri ayçiçeği bahçeleri kadar özgür Güneşe dönerdi yüzünü ki zaten güneş yüzüydü Bakışları köpük , gözleri… Derin, içlerinde kaybolacağınız kadar kalabalık Fakat fısıldasa duyabileceğiniz kadar da sessiz Her şeyde onu görürdünüz Her yerde o vardı Fakat hepsinden farklıydı Ayçiçeğine baksanız o vardı Fakat güneşe olduğu kadar aya da hasret yaşardı Kadife ellerini uzatsa bana, Japonya’ya , Akdeniz’e , Asya’ya, Avrupaya, hatta dünyanın öbür ucundaki boğazlara ve ucu görünmez dağlara uzanırdı Yüreği turna kuşu kadar hafif bu kızları Ve kalemleriyle siyaha çalmış gökleri maviye boyayan oğlanları Vurdular, bin kurşunla Kurşun değil, çünkü devasaydı dumanı Yıllar yılı önceydi Gözleri turna, yüzü güneş ve bedeni topraktan bu çocukların, Gülücükleri vardı, uysal gözlerinde unutululan ışıltıları, dumana bulandı, karıştı ve toz Geriye toz ve bulutlardaki adımları kaldı, Üfleseniz uçuverecek kadar narin çocuklardı
Edebiyat
Bence yeryüzündeki en saf duygu merhamettir içinde sevgiyi, hüznü, acıyı, gülücükleri ve göz yaşını barındırır çünkü
Edebiyat