Dünya bir saat olsaydı, çocukların göz yaşlarında çalardı çanlar
Bir süre beklerdi akrep,
Yelkovan geri geri giderdi çaresizce
Ve insan kulaklarını tıkardı
“Lütfen ” derdi” biraz daha uyuyayım”
Çanlar çalardı ama biz uyurduk
Kimi zaman ayakta ve dimdik yürürken
Hele ki bazı zamanlar kalabalıkken
“Bak geç kalacağım işte neden beni kaldırmadınız”
Sözüm meclisten dışarı , hâlâ uykuda olan bizlerin
Asırlar geçse dahi bitmiyor sersemliği
bu amansız çile yeri göğü inletiyor
Fakat biz duymayalım, illa ki kesilicektir sesi
Hem uyku güzelleştirir derler
Dünya çirkinleşirken biz iyi görünelim
Arayı kapatırız belki
Çanlar çaldı elbet çok öncesinde
Bir tıp oynanıyor
Konuşmuyor kimse
-mavisya