bana kalırsa beklemek dünyadaki en acımasız şey. İnsan beklerken asla tam olarak yaşayamıyor osman. Bense şimdilerde, yeniden hayata karışmak için bir heves bekliyorum. “Bir yolumuz varsa o yol bizi bulur” demiştin. ateş hâlâ sıcak, fazla uzaklaşmış olamam osman.
aslında kalbim biraz kırık. işler bu hale gelmeyebilirdi. hani duvardan kaldırdığın çerçevenin izi, orayı yeniden boyayana kadar öylece kalır ya… bilmiyorum belki de artık badana zamanı gelmiştir osman.
Seni görmeden yaşayacağımı sandığım, Kalbimin ağrısından uyuyamadığım günler çoktan geride kaldı. Ama yine de, nadiren de olsa, ilginç şeyler oluyor ve eski alışkanlıklarla ilk iş telefona sarılıp sana anlatma ihtiyacı duyuyorum. Ayrılığın en kötü tarafı şahidini kaybetmek sanırım.