H. Nihan

H. Nihan
@mavrokai
bat dünya bat. ya da aklımı başımdan alın da Olric'le birlikte mısır satalım cami avlularında.
Hayat bu muydu? İki kalbi kendi hallerine bırakmamak bu hayatın zalim bir kanunu muydu?
Sayfa 183
Reklam
Sevmek, sevmek istiyordu. Hayatında yalnız bu eksikti fakat hayatta her şey bundan ibaretti: Sevmek, evet, bütün saadet yalnızca bununla kazanılabilirdi. Küçük, sefil, üryan bir oda; demir bir yatak, beyaz perdeler, iki hasır iskemle, işte yalnız bu kadarcıkla fakir bir muaşaka hücresi fakat sevmek, ya Rabbi! Sevmek istiyordu, hummarlar içinde mecnunca bir aşk ile sevecek ve mesut olacaktı. İşte şimdi bu gösterişli odanın servetleri içinde siyah mermerlerle örülmüş bir mezarda diri diri gömülmüş gibiydi. Nefes alamıyor, boğuluyordu; bu mezardan çıkmak, yaşamak, sevmek istiyordu.
Sayfa 175
Ağlayınız çocuğum! dedi; öyle zamanlar olur ki gözyaşları mantıktan ziyade selamet verir.
Sayfa 153
Daima sevilmek, her vakitten ziyade, saniyeden saniyeye artacak bir muhabbetle sevilmek için ruhunda asla teskin edilemeyen bir ihtiyaç vardı.
Sayfa 84
Al beni sırtına, sonsuza değin bağrında sakla. Öldürme beni henüz ölmemişken
Sayfa 141