Adam iyi kalplidir. İçi temiz ve dürüsttür. Allah'a bağlı olduğuna ve rızası için çalıştığına hakikaten inanmaktadır. Peki ama bu inancın değeri nedir? Bir kısım arzularından vazgeçmek veya âdet ve alışkanlıklarını terketmek mecburiyetinde kaldığı, içinde yaşadığı cemiyetin geleneklerine uymaması gerektiği, istikametten ayrılan halka karşı, onları doğru yola çevirmek maksadıyla, cephe almak icab ettiği, yahut da etrafınızdaki sapıkları size zararları dokunmasın diye bertaraf etmenin lüzumlu olduğu, herhangi bir zalime ve zulme mâni olmak için hayatını tehlikeye atmak ve bunların getireceği işkence ve mahrumiyetlere katlanmanın zaruret haline geldiği anlarda bu adamın tutumu ne olmaktadır? Vicdanında sakladığı iyi niyetin pratik ehemmiyeti nedir?