şeyda gül maytalman
@maytalmann
25 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
O yangınlar bu dağlarda bu taşlarda mı tutuştu? Korku bu dağları mı bekledi? Bu dağların gördüğünü mü kimseler görmedi? O ağır yük bu dağların mı omuzlarına bindi? Bu dağlar da mı tanık tutulduklarına tahammül etti? Bu dağlar da mı mahşerde konuşacak sıradağlardandır, o vakte kadar insanlar yalan yanlış konuşacak mıdır?
"Sen anlık lezzetlerin peşinden gidiyorsun da akıbetini unutuyor musun? Az bir lezzete kanaat edip de cennetin ve nimetlerinin ebedi olan lezzetlerini terk mi ediyorsun? Yoksa sen şehvetler karşısında sabretmenin acısını çok ağır buluyorsun da cehennemin acısını hafif mi buluyorsun? İnsanların nefisleri hakkında gaflette olmaları, hevalarına tabi olmaları ve şeytana yardımda bulunmalarına mı aldanıyorsun? Üstelik cehennem azabı, başkalarının günahlarından ötürü sana hafif kılınmayacak! Şunu düşün: Sıcak bir yaz gününde senin serin bir evin olsa ve insanlar da güneşin altında dursa sen insanlara yardım olsun diye güneşin altına mı çıkardın yoksa kendi nefsini sıcaktan kurtarmak mı isterdin? Güneşin sıcağından korktuğun için insanlara muhalefet ediyorsun da cehennem sıcağı korkusundan dolayı neden insanlara muhalefet etmiyorsun?"
Uyku ile uyanıklık arasındaki fark, duyu organlarının sükûnet içinde olması ve hissedilebilir şeylerle meşgul olmamasıdır. Oysa nice uyanık hâlde bulunan insanlar vardır ki dalgındır ve nefisleri ile meşgul oldukları için ne görür ne de duyarlar.
Ebu Yezid ve diğer bazı zatlar şöyle demiştir:
"Âlim kitap ezberleyen kişi değildir. Zira o, ezberlediklerini unutsa cahil olur. Gerçek âlim, okumadan ve ezberlemeden dilediği anda Rabbinden ilim alan kişidir."
Bu, Rabbanî ilimdir. Şu ayet, bu hakikate işaret buyurur:
"Biz ona katımızdan ilim öğrettik."
(Kehf suresi, 18:65)