bazen, hiçbir halta yaramıyor bu yirmidokuz harf. ne hislerin ne seslerin ne ne de anlam ifade etmiyor serzenişlerin. öç mü alıyor hayat senden diye işkilleniyorsun, işkilleniyorsun da ne ara karşılaştın ki bu adına yaşam denen şakayla? kal şimdi karanlığın gölgesinde, ister sus ister bağır, duyulmayacaksın. hislerin otursun bağrına, kapa gözlerini ve yavaşça ve usul usul ister yaşa ister öl!
'' Hissetmek; ne renktir acaba? ''
kelebekler diyorum,
neden böyle renk renk?
yok mu hüzn-ü derdi?
ya da biliyor can- ı ömrü bir tek gün
farzetsin görenler desinler bu yaşadı
ne bilsin karasını rengin taşır içinde
ne bilsin sebebi bir sözdür içerde
ne bilsin koca koskoca bir gün
ağır gelir kalbine...