Bazı günler hiçbir şey yapmamış gibi hissedersin.
Ama aslında gün boyu düşünmüşsündür.
Kendinle konuşmuş, bazı şeyleri tartmışsındır.
Bu görünmez bir emektir.
Kimse fark etmez ama insanın iç dünyası da çalışır.
Bazen ilerleme, dışarıdan değil
içeride verilen küçük kararlarla başlar.
Çünkü bazı deneyimler insana şunu öğretiyor:
Her şey açıklanmak zorunda değil.
Herkes her hâlini bilmek zorunda değil.
Biraz geri çekilmek değişmek değildir.
Sadece kendini daha dikkatli korumaktır.
Bir süredir bazı şeyleri zorlamıyorsun.
Eskiden açıklamak isterdin, şimdi susuyorsun.
Eskiden kalmak için uğraşırdın, şimdi yorulduğun yerde durmuyorsun.
Bu umursamazlık değil.
Sadece neyin sana iyi gelmediğini öğrenmiş olman.
İnsan bazen daha çok savaşarak değil,
daha az ısrar ederek büyür.
Bazı günler sebepsiz yere içine kapanırsın.
Kimseyle sorun yoktur ama konuşmak da istemezsin.
Bu bazen mesafe koymak değil,
kendini toparlama şeklidir.
İnsan sürekli dışarıya açık kalamaz.
Kendi içine dönmek kaçış değildir.
Bazen sadece yeniden dengelenmektir.
“Yenilgileriyle barışan insanın içinde gerçek bir devrim başlar. O artık daha mütevazı, sınırlarını bilen, zorluk içindeki kişilerin halinden anlayan, neyi yapıp neyi yapamayacağını idrak etmiş bir insan olarak yeniden doğmuştur.”