Ne yaşarsam yaşayım çizgimi bozmadan devam ediyorum. Çünkü çok iyi biliyorum ki hayat ne kadar zor olursa olsun, rüzgar sadece kayanın üzerindeki tozu alır; özünü yıkmaya gücü yetmez. İnsanlar değişebilir, her şey ters gidebilir, hatta en güvendiğim bağlar bile kopabilir. Ama benim yürüdüğüm bu yol, başkalarının ne yaptığına ya da ne düşündüğüne göre yön değiştirmeyecek kadar net ve sağlam. Kolay yolu seçip kalabalığa karışmak, rüzgara göre eğilip bükülmek de bir seçenekti elbet. Ama o anlık rahatlık, insanın aynaya baktığında göreceği o yabancı yüzün ağırlığını taşımaya yetmiyor.
Doğru bildiğin yolda tek başına bile olsa dik durmanın bir bedeli varsa, ben o bedeli her zaman ödemeye hazırım. Yeter ki günün sonunda kendime olan saygımı ve inancımı kaybetmeyeyim. Şimdi yine aynı kararlılıkla, hiç sarsılmadan yoluma devam ediyorum. Hayat bir sahneyse eğer, benim bu sahnedeki tek işim kendim kalabilmek. Önümdeki yol uzun, hava sisli ve belirsiz olabilir; ancak içimde taşıdığım o sessiz pusula, bana her zaman doğru yönü göstermeye devam ediyor.