Hedwig
@mcgonagall
Türkçe öğretmeni
79 okur puanı
Nisan 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Annesi, çocukluğun insanın ayağını yerden kesip onu ötelere taşıyan büyük, mavi bir dalga olduğunu söylemişti bir keresinde ve tam bunun sonsuza dek süreceğini sandığın sırada da ortadan kaybolup giderdi o dalga. Ne arkasından koşabilirdin çocukluğun ne de tutup geri getirebilirdin. Ama o dalga, yok olmadan önce ardında bir armağan bırakırdı kıyıya: bir deniz kabuğu. Deniz kabuğunun içinde de çocukluğun bütün sesleri olurdu. Bugün bile, gözlerini kapatıp kulak verdiğinde duyabilirdi onları.
Reklam
Sahip olduğu her şey karahindiba tohumları kadar gelip geçici ve köksüzdü. Ani bir esinti, şiddetli bir yağmur yeterdi kaybolup gidivermelerine.
Hayat kopuk ve kesik kategorilerden değil, birbirine iplik iplik dolanan süreçlerden örülüydü.
O gün Solmaz'ı görmüştü Mahir.
Solmaz, Mahir'e ilk defa gülmüştü.
Kiraz gülüşü nedir, bilmişti Mahir.
Gül nasıl açar, görmüştü.
İçinin Solmaz'ın dudaklarıyla eş açılması bundandı.
