Ruh penceremden bakarım kendime
Görürüm perdeler arkasında
Bir muhayyel gibi
Köyümün rüzgârında bir karınca.
Sonra soğuk odalar
Gelir aklıma
Açılır pencerem
Bir uçurum kenarında
Vızıldayan değil o
Bir sinek ötesinde
Yollarda kırık cam parçaları,
Uçan yüzlerce kuş,
Selamlasın seni
Muhayyel ovalarında.
Tefekkür küfre karşı silahtır,
İman kalesinin en uç burcunda.
Hakk’a adanmış bir borç,
Bir dayanak
Koşmasını bilene ayaklar hazır
Bilekler güçlü
Kudret Allah'ın,
Sen Rabb’ine güven!
Tefekkürünü tevekkül eyle.