O yere bahar geldiğinde birlikte kırlara kaçarlar; dert ve yaraları yüzünden çektikleri ahlarını dağlara ulaştırarak yıldırım gibi bahçelere giderlerdi.
Yalnızlığın Kalabalığı , bir şiir kitabı sadece okunup geçilecek bir kitap değildir, sizden bir parçada anlatır, unutmamak gerekir ki hepimiz aynı havayı soluyoruz...
Anlatamamak veya anlaşılamamak
Yoruyor bizi
En çok da açan çiçekleri
Gelen bahara solduruyor bizi
Ruhumuza bir damla umut düşüyor
Açıyor çiçekler
Ve o çiçekler
Birer birer küsüyor
Umudumuza ve bahara.