M.D

M.D
OMÜ- Sosyoloji/Psikoloji
Samsun
232 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Günümüzde beden üretim sürecine doğrudan katılmaktan azledilmiş, estetik ya da sağlık amaçlı optimizasyonun konusu haline gelmiştir. Böylelikle ortopedik müdahale yerini estetik müdahaleye bırakır. Foucault'nun "öğrenmeye yatkın beden"inin günümüz üretim sürecinde yeri yoktur. Disipline edici ortopedinin yerini estetik cerrahi ve spor salonları alır. Ancak bedensel optimizasyon salt estetik bir pratikten daha fazlasını ifade eder. Dinçlik ve seksilik, çoğaltılacak, pazarlanacak ve sömürülecek yeni ekonomik kaynaklar haline gelmiştir.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Şeffaflık aygıtının bir başka sonucu topyekûn bir uyumdur. Sapmaları bastırmak şeffaflık ekonomisinin bir parçasıdır. Topyekûn ağ bağlantısı ve topyekûn iletişim kendi başına düzleştirici bir etki yapar. Sanki herkes herkesi, üstelik de gizli servislerin gözetim ve yönlendirmesinden önce, gözlüyormuş gibi bir uyumluluk etkisi yaratır. Günümüzde gözetleme, gözetleme olmaksızın da gerceklesmektedir.
Kapitalizmin mutasyon geçirmiş biçimi olarak neoliberalizm işçiyi bir girişimci haline getirir. Başkası tarafından sömürülen işçi sınıfını komünizm değil neoliberalizm ortadan kaldırır. Bugün herkes kendi şirketinin kendini sömüren işçisidir. Herkes birey olarak hem efendi hem köledir. Sınıf mücadelesi de insanın kendisiyle iç savaşı haline dönüşür.
Walter Benjamin kapitalizmi bir Tanrı olarak görür. Kapitalizm "günahtan arındırmak yerine günah yükleyen bir kültün ilk örneği'dir. Arınma imkânı olmadığı için de özgür olmama hali sürekli yenilenir: "Kendisinden kurtuluşun söz konusu olmadığı bir suçluluk bilinci, böylelikle bu suçtan arınmak için değil onu evrensel hale getirmek için kült konumuna göz diker."
Bugün kendi ihtiyaçlarımız için değil sermaye için çalışıyoruz. Sermaye, bizim yanlış bir şekilde kendi ihtiyaçlarımız olarak algıladığımız, kendi ihtiyaçlarını üretiyor. Yeni bir aşkınlığı, yeni bir özneleşme/tabiyet biçimini temsil ediyor. Bir kez daha hayatın, dış bir amaca tabi olmaksızın kendisine ilişkin olduğu içkinlik düzeyinden dışarı atılıyoruz.