GÜNEŞ DOĞUDAN DOĞAR
Orta Asya’dan Nizam-ı Âlem’e
SELİM GÜRBÜZER
Uzun yıllar uğraşı sonucu oluşan Güneş Doğudan Doğar adlı eserim 2022 yılının son aylarında Kitap Yurdu Doğrudan Yayıncılıktan (KDY) okuyucuyla buluşup, yayımlanan eserim 9 ayrı bölümden oluşmakta. Ve bu eser 454 sayfa hacimlidir.
Kitabın önsözünde şu ifadelere yer verdim:
“Allah-ü Teâlâ ve Tekaddes Hazretlerine sonsuz hamdu senalar, Resul-i Ekrem Efendimiz (s.a.v)’e salat ve selam olsun.
Eser incelendiğinde Orta Asya’dan başlayan bu kutlu yolun Balkanlar’a uzandığını, oradan da Viyana kapılarına kadar uzandığını görürüz. Orta Asya’dan başlayan bu koşunun hem maddi hem de manevi cephesini okuyucuya ilginç geleceğini umduğum bir üslup çerçevesinde dikkatinize sunmaya çalıştığım görülecektir. Tabii ki, bu uzun soluklu koşuyu bir solukta anlatmanın mümkün olmadığının idrakiyle ortaya karınca kararınca ne koyabilirsek buna da şükretmemiz gerekecektir. Hem nasıl şükretmeyelim ki, hele bilhassa tarihi süreç içerisinde Başbuğu Hakanlara ışık saçan Gönül Sultanlarının manevi tasarruf ve sohbet iklimi altında bu eseri kaleme almanın hazzını almak bile başlı başına bizim için büyük bir nimet olsa gerektir.. Bu nedenledir ki eserin hazırlanmasında yaklaşık 10 yıllık bir süre içerisinde büyük bir titizlikle defalarca gözden geçirip olgunlaştığına kanaat getirdiğim noktada 2022 yılın son ayı itibariyle vira bismillah deyip siz değerli okuyucularımın beğenisine sunmuş durumdayım. Oldu ya, şayet anlatılması gereken gözden kaçan hususlara değinmeyip ya da anlatımlarımızda sürçülisan babından hatalarımız olduysa da şimdiden okuyuculardan bizleri mazur görmelerini dilerim.
Her ne kadar Orta Asya’dan Nizam-ı âleme giden yolun tarihi akış çerçevesini tam
Tarihsel kırılma noktaları arasındaki paralellik, kitle psikolojisinin ve kamuoyu algısının egemen yapılar tarafından nasıl manipüle edildiğini gösteren "güdümlü provokasyon" mekanizmasını çok net ifşa eder.
Gerek 1945 ve sonrası Sovyet tehdidi algısının iç piyasaya sunuluş biçimi, gerekse 1955’teki 6-7 Eylül trajedisi, rıza üretimi ve kitlelerin radikal kararlara ikna edilmesi için "istihbarat-medya-iktidar" üçgeninin nasıl senkronize çalıştığının ders kitabı niteliğindeki örnekleridir.
6-7 Eylül: Kusursuz Bir "Özel Harp" Operasyonu
İşaret ettiğimiz üzere, 6-7 Eylül 1955 pogromu (etnik temizlik/yağma hareketi), baştan sona kurgulanmış bir psikolojik harp operasyonuydu. Mekanizma aynen belirttiğimiz kronolojiyle işledi:
İstanbul Ekspres gazetesi, tirajı normalde 20-30 bin civarındayken, 6 Eylül günü tam 290 bin adet basıldı. Gazetenin sahibi Mithat Perin ve yazı işleri müdürü Gökşin Sipahioğlu’nun koordinasyonunda, "Atamızın evi bombalandı" yalanı, henüz Selanik'ten resmi hiçbir bilgi gelmeden tüm İstanbul’a dağıtıldı. Manşet taşraya ulaştırılmak üzere kamyonlara çoktan yüklenmişti.
Bombayı yerleştiren kişinin Selanik Hukuk Fakültesi öğrencisi ve Türk istihbarat ilişkili Oktay Engin olduğu (ki kendisi daha sonra Türkiye'de kaymakamlık ve valilik yapmıştır) Yunan makamlarınca tespit edildi. İstanbul'daki saldırgan kitlelerin ellerindeki sopalar, önceden hazırlanmış gayrimüslim ev/işyeri listeleri ve ulaşım organizasyonu, devlet içindeki kliklerin ve Kıbrıs Türktür Cemiyeti gibi aparatların işin içinde olduğunu net olarak gösteriyordu.
Yassıada yargılamalarında Demokrat Parti hükümetinin bu olayları Kıbrıs müzakerelerinde elini güçlendirmek için bir "gösteri" olarak planladığı ancak kontrolü kaybettiği tezi işlendi. Fakat asıl yapısal itiraf, yıllar sonra Özel Harp
Reklam
siz kitap okumuyorsunuz,
siz sadece kalabalığın altını çizdiği cümlelerin peşinden yürüyorsunuz.
bir kitabı bitirmiyorsunuz,
bir alıntının içinde kayboluyorsunuz.
sayfalarla değil ,
başkalarının seçtiği birkaç satırla yetiniyorsunuz.
sonra dönüp kendinize “okuyorum” diyorsunuz.
oysa okumak,
insanın kendini rahatsız etmesidir.
siz rahat kalmayı seçtiniz.
bir kitabı değil,
o kitabın piyasadaki yankısını seviyorsunuz.
okuduğunuz şey metin değil ,
onun etrafında oluşmuş gürültü.
herkesin altını çizdiği yeri siz de çiziyorsunuz,
çünkü kendi cümlenizi bulacak kadar
yalnız kalmaya tahammülünüz yok.
Instagram’da şuursuz bir sosyal medya fenomeni bir kitap paylaşıyor,
hemen ona hücum ediyorsunuz;
kitabı değil, ilgiyi takip ediyorsunuz.
ne okunmuş, neden okunmuş,
size ne söylemiş ; bunların hiçbir önemi yok.
önemli olan,
oraya sizin de görünmeniz.
rüzgâr esiyor ,
siz yön değiştiriyorsunuz.
Ama yine de edebiyat hala direniyor.
Eskiden bir yazarın rakibi başka yazarlardı.
Şimdi rakibin bir kedinin düşme videosu,
üç saniyelik ilişki tavsiyesi,
ağlayarak makyaj yapan bir influencer ve
“şok şok şok” diye bağıran bir algoritma.
Edebiyat yavaş çalışır.
Algoritma hızlı tüketir.
Roman, okurdan sessizlik ister. Sosyal medya ise sürekli bağırmanı.
Bir cümleyi aylarca düşünerek kuruyorsun; ama sistem senden her gün “içerik” istiyor.
İçerik. Ne korkunç kelime.
Franz Kafka bugün yaşasa muhtemelen reels çekmeye zorlanacaktı.
Oğuz Atay ’a “etkileşim kasmıyor” diyeceklerdi.
Ahmet Hamdi Tanpınar ’ın gönderisinin altına biri gelip “hocam biraz daha kısa anlatır mısın?” yazacaktı.
Ama yine de edebiyat hala direniyor.
Çünkü insan ruhu tamamen hızdan ibaret değil.
Bir yerde hala gece yarısı telefonunu kapatıp bir romanın içine sığınmak isteyen insanlar var.
Ve biz galiba onlar için yazıyoruz.
Algoritmalar unutulur.
İyi cümle kalır.
Tuna Kiremitçi
Franz Kafka bugün yaşasa muhtemelen reels çekmeye zorlanacaktı.
Oğuz Atay ’a “etkileşim kasmıyor” diyeceklerdi.
Ahmet Hamdi Tanpınar ’ın gönderisinin altına biri gelip “hocam biraz daha kısa anlatır mısın?” yazacaktı.
Ama yine de edebiyat hala direniyor.
Çünkü insan ruhu tamamen hızdan ibaret değil.
Bir yerde hala gece yarısı telefonunu kapatıp bir romanın içine sığınmak isteyen insanlar var.
Ve biz galiba onlar için yazıyoruz.
Algoritmalar unutulur.
İyi cümle kalır.
Tuna KiremitçiSosyal medyaya aldanmayın!
"Twitter bir gıybet platformu, Instagram da bir riya, yani gösteriş platformu" sosyal medyaya kapılmadan yaşamak, bu devrin insanının sınavı.
Yuri Bezmenov’un (kod adı Tomas Schuman) 1984 yılında verdiği o meşhur röportaj, konvansiyonel askeri gücün ötesinde, bir toplumun zihinsel ve kültürel bağışıklık sisteminin içeriden nasıl çökerteceğini anlatan en net tarihi vesikalardan biridir.
Bezmenov, KGB'nin bütçe ve enerjisinin yüzde 85'ini casusluktan ziyade "Psikolojik Savaş" veya "İdeolojik Sızma" (Ideological Subversion) dediği bu sürece harcadığını belirtir. Model, birbirini besleyen ve kesin bir sıra takip eden 4 ana aşamadan oluşur:
1. Demoralizasyon (Manevi Çöküş / Değerlerin Aşınması)
15 - 20 Yıl
Bu aşama, bir neslin eğitilmesi için gereken süreyi (15-20 yıl) kapsar. Hedef ülkenin eğitim, medya, din, sanat ve akademi kanallarına sızılır. Toplumun rasyonel algısı öyle bir manipüle edilir ki, kişi tonlarca kanıt görse bile gerçeği algılayamaz hale gelir. Geleneksel değerler, teknik ustalık ve klasik estetik küçümsenir; yerine içi boşaltılmış kavramlar ve alt kültürler yerleştirilir.
2. Destabilizasyon (İstikrarsızlaştırma)
2 - 5 Yıl
Toplumun değer algısı çöktükten sonra, doğrudan ekonomi, dış ilişkiler ve savunma sistemleri hedef alınır. Radikal gruplar ana akım haline getirilir, toplumsal kutuplaşma zirveye çıkarılır. Rasyonel tartışma ortamı tamamen kaybolur; her konu bir "kimlik ve varoluş" kavgasına dönüşür. Toplum kendi içinde mikro parçalara bölünür.
3. Kriz (Büyük Çalkantı)
2 - 6 Hafta
Ülke, sistemi felç eden ani bir kriz dönemine sokulur. Bu bir ekonomik çöküş, devasa bir iç karışıklık veya hükümet krizi olabilir. Toplum o kadar yorulmuştur ve yön duygusunu o kadar kaybetmiştir ki, kaostan kurtulmak için dışarıdan veya içeriden gelecek "kurtarıcı bir otoriteye" razı hale gelir.
4. Normalleşme (Yeni Gerçekliğin Kabulü)
Süresiz Dönem
Kriz sonrasında yönetimi ele alan güç (veya yeni
Reklam
Reklam