Kapıyı kapattım.
Sesi, ta derinlerime işledi. Ne çabuk alışıyor insan insana. Oysa her şey gelip geçiyor. Bazen ömrünün en neşeli gecesini en yalnız sabahlar, en yalnız gecelerini ise en kalabalık sabahlar karşılıyor. İnsan işte diyorsun, bir var bir yok. Bir damla sudan yaratılmış, nihayetinde bir katre, kimi zaman sükunetteki seslere sağır, kimi zaman hikmetleri görmeyen âmâ, zamanın hükmünde bir yaprak gibi savrulan, gençliğini daim kalacak sanan, alemlerin içinde bir küçük katre.