Gerçekte, asla sevgillsince aranmadan ortaya
çıkmaz sevgili.
Sevginin yıldırımı düştü mü bir yüreğe, bil ki sevgi
başverir o yürekte.
Yüreğinde büyümeye başladı mı tanrı sevgisi, hiç
kuşku yok ki sevmeye başlamıştır tanrı seni.
Öbür el olmadan ses çıkmaz tek elden.
Tanrısal bilgelik kaderdir ve tanrının hükmü
birbirimizin sevgilisi kılmıştır bizi.
Alnımıza yazılan yazı uyarınca her parçası evrenin,
eşleşiyor diğer parçasıyla
Akıllılara göre gök erkektir, yer kadın: yer besler,
büyütür göğün attıklarını.
Yer sıcaklığını yitirince, gök ısıtır onu, tazeliğini ve
nemini yitirince gök yeniler onu.
Gök karısına yiyecek aramaya çıkan bir koca gibi
dolanır durur.
Ve yer ev kadınlığıyla uğraşır: çocuklara göz-kulak
olur ve onları beslemeyi üstlenir.
Göğe ve yere akıllı varlıklarmış gibi bakın, zira
onlar akıllı varlıkların yaptıklarını yapıyorlar.
Bu iki şey birbirlerinden zevk almıyorlarsa eğer, ne
diye sevgililer gibi sarmaş dolaş duruyorlar?
Nasıl açar yer olmadan çiçekler, bahar dalları
nasıl bezenir?
Bir insanı tanımadan (bilmeden) onu saymak olanak-
sızdır. İlgi ve saygı eğer bilgi tarafından yönlendirilmez-
lerse kör kalırlar. Eğer ilgiyi bilgi doğurmamışsa, boştur.