berika•
@mekanikbrain
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaman'ın hükümsüzlüğü görüşü azizler ve şairler doğurmuştur; bir de, aforoza tutkun bazı kimselerin ümitsizliklerini...
Bu görüş kalabalıklara yabancı değildir: Söylenir dururlar: "Neye yarar?"; "ne olacak yani?"; "daha böylesini çok görürüz"; "eski hamam, eski tas" bununla birlikte hiçbir şey olmaz, hiçbir şey araya girmez: Fazladan ne bir şair ne de bir aziz çıkar... Bu nakaratların sadece birine bile uygun davransalar, dünyanın çehresi değişirdi.
Kendi hükmünü mutlak olarak elinde bulundurmak ve bunu kullanmamak... Bundan daha esrarengiz bir yetenek var mıdır? İntiharın mümkün olduğu tesellisi, soluksuz kaldığımız o mekanı sonsuz bir alana çevirir. Kendimizi yok etme fikri, buna ulaşma yollarının çokluğu, kolaylığı ve yakınlığı sevindirir ve ürkütür bizi; zira kendimiz hakkında geri dönüşsüz bir şekilde karar verdiğimiz o hareketten daha basit ve daha korkunç bir şey yoktur.