…seni artık tanıyamıyorum dediğinde ne kadar da haklıydın oysa. çünkü ben de seni bildikten -gördükten- sonra kendime hiç rastlamadım…
-elif şafak : İskender-
… sokaklarda sürtmeye devam ettim. her şeye kayıtsız, avare yürüyor, bir sokak başında sebepsiz duruyor, hiç işim olmayan bir yan sokağa sapyordum. her şeyi oluruna kendimi şen sabaha bırakıyor mutlu insanlar için de ben de kaygısız, öne arkaya sallanıyordum.
bulutsuz berraktı gökyüzü, benim de gönlüm gölgesiz… -syf:13-