Sokak nöbetçileri 3… Çocukluğunda en ufak dahi olsa acısı olan ve içindeki çocuğu hala yaşatan kişilere gelsin… Biz 7 çocuk hep çocuktuk, biz 7 çocuk birlikte büyüdük ve biz 7 çocuk hala çocuğuz… İçinize çok dokunacak bir kitap… Serinin en duygusal kitabı. Her an, her sahnede ağlamaya hazırlıklı olun. Bu kitapta en çok hoşuma giden şeylerden biri ise her karakterin ağzından farklı farklı bölümler okumamız oldu. Her karaktere eşit önem verilmesi, baş karakterlerin 7 kişi olmasını zaten çok seviyordum. Bu detayla bunu daha da fazla hissettim. Her karakterin ismini ve hayat hikayesini kendi ağzından okumak çok güzeldi. Her insanın hataları olabileceğini, hiç bir şeyin dışarıdan göründüğü gibi olmadığını çok güzel anlattı. Koza ve Helin arasındaki ilişkiye de bayıldım. Yankının herkesi kendinden çok düşünmesi beni hem çok etkiliyor hem de çok kırıyor ama bayılıyorum. Lal ve Koza arasındaki olaylar beni çok şaşırttı. Bartu ve Lal… çok güzeldi. Işık’ın gücü… Mutlu’nun her şeye rağmen ki neşesi… Hepsi ayrı ayrı çok güzeldi. Nadir’i ve Ferda karakterini hatırlıyorsanız eğer bu kitapta onlar da yer alıyor. Ve bu da çok güzeldi bence. Her şeye rağmen. 3. kitabın sonu o kadar güzel ve heyecan verici bitti ki 4. kitabı okumak için sabırsızlanıyorum. Bir yandan da 4. kitabın son kitap olması ve seriye veda etmemiz gerektiğinin burukluğunu yaşıyorum. O kadar güzel, akıcı ve gerçekçi bir seri ki daha fazla kitap olsa yine okuturdu kendini bence ama olayların fazla uzamaması bakımından 4 kitap gayet yeterli olmuş. Umarım özel bölümler gelir.