Mələk

Binlerce yldır bìrbirini öldürmekten vazgeçmeyen bir türdü insan.
Hayat yorgunuydu ama öyle alışmıştı ki çalışmaya, çabalamaya... gayret etmekten başka nasıl yaşanır bilmiyordu.
Tohum ancak soğuktan öleceğini sandığında dışındaki kabuğu çatlatacak güçte özü filiz veriyordu ve zorluklar da insanı, özünü doğurmaya hazırlıyordu...
Kadınlar hayata katılınca yașam tohumlanır, kurak araziler ormanlara, kültürler mirasa dönüşürdü.
Aşkın gerçekliği verilen emekten anlaşılırdı. Kolay değildi aşk. Kolaya kaçan kimsenin haddi değildi aşka varmak.