melekk
@melekkayd
Görülmeyen bir çiçek sayesinde yıldızlar güzel...
Birilerini sevindirmenin ve bundan sevinc duymanın ne kadar kolay olduğunu hissediyordum: İnsanın kendini açması yeterliydi,insandan insana canlı bir akış başlıyordu hemen, yükseklerden derinlere iniyor, derinlerden tekrar sonsuzluğa yükseliyordu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı. Yavaşlayarak soğuyan, katılaşan lavlar zamanla toprağa -verimli, bereketli bir topraga- dönüşüyordu. Nora o an bir kara delik olmadığına karar verdi. Aslında volkandi. Volkanlar gibi o da kendinden kacamazdi. Olduğu yerde kalıp çorak toprakları zenginleştirmek zorundaydı. içinde bir orman buyutebilirdi
"Hayatı anlamak zorunda değilsin. Yaşaman yeterli."
insan yeteri kadar beklediğinde, hayatın kimi zaman yepyeni bir bakış açısı sunmasının ne kadar enteresan olduğunu düşünerek dalıp gitti.
Onun için hayatımızdaki insanlara iyi davranalım. Arada bir başımızı kaldırıp yukari bakalım çünkü nerede olursak olalım gökyüzü her daim sonsuz