Bir klasik esere puan vermek elbette haddim değil ancak durumun vahametini anlatmak için buna mecbur kaldım. Shakespeare’in Romeo ve Juliet, Kral Lear, Macbeth isimli eserlerini İngilizce olarak okuma fırsatı bulmuş, oldukça da etkilenmiştim. Ancak Sone’ler gerçekten de okuma zevki vermedi. Orjinal dilinde okumadım belki de sebebi buydu. Ancak anlamlandıramadım, insanların bu kadar yüksek puan vermesini çözemedim (eseri anlayan ve bana anlatmak isteyen okurları yorumlara beklerim). Adeta kitabı bitirmek için bitirdim. Çevirmen kafiyeleri uygun yapabilmek için gerçekten de çok uğraşmış. Ancak ortaya anlamsız şeyler çıkmış. İlk şiirlerde bahsettiği genç adamın güzelliği övülüyormuş zamanla da yaşlanma tehditi ele alınıyormuş, son şiirlerde güzel bir kadından bahsediyormuş, kadına duyduğu tutkudan bahsediyormuş, bunlar nerede diyerek okudum. Aylarca elimde süründü kitap. Şunu anladım ben bir şiir insanı değildim, dahası eğer şiir okumaya tekrar cesaret edebilirsem şiirleri orjinal dilinde okumalıydım.