Okulda 6-7 yıl geçirdim. Tek içimde bir heves uyansın diye. Acenteler de katiplik, seyyar satıcılık. Nasıl olursa olsun bir iş bence iyiydi. Oysa öyle yaşamak yaşamak değilmiş. Sıcak yaz sabahları yeraltı trenlerine tıkılmak, ömrün olduğu kadar senet kaydetmek, telefona cevap vermek ya da alıp satmak. Açık havaya çıkıp gömleğini atarak oturmak dururken yılın elli haftasını iki haftalık tatil uğruna işkence ile geçirmek. Yanındaki arkadaşlarının bir üstüne geçmekten başka bir şey düşünmemek.
İşte, geleceğini güvence altına almak böyle yapmakla oluyor.