Melike Gürel
@meliimelo
"Hazzın değil içsel huzurun define avcısı"
"Uyku onun için bir ilgisizlik ve unutma süreci haline gelmişti; her sabah pişmanlıkla uyanıyordu. Hayat onu endişelendiriyor ve sıkıyor, akan zaman eziyet veriyordu".
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Geçmişte yapılıp bitirilmiş işlerdi onlar! Ve şimdi siz bana yemek veriyorsunuz; oysa o zaman beni açlığa terk edip evinize gelmemi yasakladınız, bir iş bulmadığım için beni lanetlediniz. Oysa o işlerin hepsi yapılmış, o şiirler, hikayeler, hepsi yazılmıştı. Ve şimdi, konuştuğumda, dudaklarınızın ucuna gelen ifade edilmemiş düşüncelerinizi dizginleyip ağzımın içine bakıyorsunuz ve ne söylersem söyleyeyim can kulağıyla, saygıyla dinliyorsunuz".
"Sekteye uğramış yaşamını kımıldatıp yeniden harekete sevk edecek, bilmediği bir yerden gelecek bir dürtü, bir esin kaynağı bekliyordu".
"Martin'le dip dibe oturuyor, tekne sallandıkça Martin'e doğru meylediyordu. Martin'e yaslanmak, onun güçlü omuzlarına dayanıp dinlenmek için ani bir istek duydu- belli belirsiz, yarım yamalak ve aklından geçtiği anda bile kendisine hakim olan ve onu Martin'e doğru eğilmeye sevk eden bir dürtü. Acaba tekne yan yattığı için mi bu hisse kapılıyordu? Bilmiyordu. Asla bilemiyordu. Tek bildiği Martin'e yaslandığı ve bunun verdiği huzur ile rahatlığın kendisini çok iyi hissettirdiğiydi".
"Martin, türlü türlü hali olan, sürekli değişen süreçler boyunca fıldır fıldır dönen bir dünyaya aşına olurken bilmediği, tuhaf bir oyun oynandığı vakit önce karşısındaki insanın oynamasını beklemek gibi bir tutum izlemeyi öğrenmişti".