"Bizler ne kadar değersiz, fırıldak gibi dönek insanlarız! Her türlü toplumsal bağlantıdan uzak kalmaya karar veren ben, istesem de böyle bağlar kurmama imkan olmayan bir yere geldiğim için Tanrı'ya şükreden ben, biçare sefil yaratık, yalnızlıkla, sinir bozukluğuyla sadece akşamın alacakaranlığına kadar didişebildim. Ondan sonra da teslim bayrağını çekerek akşam yemeğimi getiren Mrs.Dean'i karşıma oturttum, yemeğimi yedim, içimden de 'Umarım, iyi bir dedikoducudur da ilginç şeyler anlatır, beni oyalar ya da ninni gibi uykumu getirecek şeyler söyler' diye dua ediyordum".