Havva'ya doğru yürüdüğü yıllar boyunca Adem hiç pişman olmadı. Şikayet etmedi. Yoruldu ama yolundan dönmedi. Kalbi hiç kaymadı. Aşkın ipi hiç kopmadı. Başka türlü yol alamazdı.
Rabbim. Ey Kalplerin Tartıcısı. Çok yorgunum. Bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder. Üzerime bir iyilik ve güzellik kondur. Hiç ummadığım bir sevinç nasip et. Latifsin, lütfet. Sen ki dağları dağlara kavuşturursun, "kavuşmamız kıyamete kalmasın" burda olsun. Bir dünya yetmez Havva' ya doymaya. Ahiretliğim de olsun.
Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.
*Behçet Necatigil