aşina çehreler vardır hani
zaman zaman hatırlayamadığımız
işte sen o kadar güzelsin
ve ben o kadar karanlıklar içindeyim ki
şunlar ellerindir diyorum, tutamıyorum
şunlar gözlerindir diyorum, bakamıyorum
düşün, kahrımdan ölmeliyim artık
ölemiyorum
Ne zaman şiir yazmak istediysem
seni yazdım, senden öteye gidemedim
suçluyum, umutsuzluğum hiç geçmeyecek
sei asla bulamayacağım sanıyordum
rüya da olsa yalan da olsa şimdi
seni buldum artık bırakmayacağım
ve daha nice yıllar bütün yazdıklarım seni anlatacak
Allah'a inandığım kadar sana da inanıyorum inan
benim de bir insan tarafım vardı
bakma böyle kötü olduğuma
benim de dileklerim vardı
benim de bir beklediğim vardı yaşamaktan
yeter artık vurma yüzüme çirkinliğimi
her gün bir kadın ağlar benim yüzümde
büyük dertler içinde benim ellerim
anlamıyor musun?
sen sevildiğin icin güzelsin bu kadar
Ben sevilmediğimden böyle çirkinim
hani o iki kişilik dünyalar bizimdi
hani sen iyiydin
halden anlardın
hani sen git demeyecektin bana
ve ben her şeye rağmen gelecektim
içimde bi umut
ellerimde olgun meyveler
gözlerimde yanıp yanıp sönen bir pırıltı
ama ne sen gel dedin
ne de ben gelebildim her şeye rağmen
aşkımız ayrılıklarla başladı
ışık diyordun al işte
kör kuyulara kadar ışıdı yeryüzü
renk diyordun işte bak
buram buram mavi
...
kardeş değiliz diyorum inanmıyorsun
yalan bunca faziletler yalan
bizi bu ciğeri beş para etmez insanlar mahvediyor
aldırma diyorum sana
dünya ikimiz için yaratıldı
...
sen çıkıyordun karşıma
karanlığımda
bir orman yangınıydı dudakların
...
bir yanıp bir sönen ışıklar gibiyim
yumruk kadar yüreğimde sen varsın
kutsal kederler içinde seninleyim artık
...
Ben bu kaldırımlarda ölsem
kaldırımlar çekmez ağırlığımı
söylesem aşkımı asırlar boyunca
bu ikiyüzlü insanlar anlamaz beni
...
git diyorsun
nereye gideyim?
ümitlerim ne olacak?
bunca şiirleri kik söyleyecek sana?