Melike Ertuğral
@melikeertugral
Bi dur iyi değil büyümek,
biraz samimiyetsiz ve acıyla dolu...
Fizyoterapist
325 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir süre önce "absürd edebiyata örnekler" tarzı bir listede adını görüp satın aldığım, ancak okumayı ertelediğim ve rafta bekleyen bu kitabı; yakın zamanda Kimdir bu Mitat Karaman? ve Beter ol Mitat Karaman! isimli romanlarını okuyup çok sevince, bende bu yazarın bir de şu kitabı vardı diyip alıp okudum ve üçüncü kez yazarı okuduğuma çok memnun oldum.
Kitap üç bölüm ve 13 öyküden oluşuyor. Düş gibi, gerçek gibi ve gelecek gibi isimli bu bölümler, bölüm isimleriyle müsemma öyküler içeriyor. Bence hepsi birbirinden yaratıcı, eğlenceliydi, alttan alta ülke olayları ile de ilgili mesajlı öykülerdi. Okurken yüzümde hep bir gülümseme ile okudum. Ayrıca kitaptan bir sürü yeni yazar, kitap, film, oyun öğrendim.
Yazarın üslubunun herkese uymayacağını düşünmekle birlikte, ben kitabı tavsiye ediyorum, özellikle başta da belirttiğim gibi absürd edebiyat sevenler bayılacaktır. Doğu Bey ile de tanıştım eğlenceli olduğu kadar mütevazi de biri. Bende kesinlikle kitaplarına devam etme isteği uyandıran bir okuma oldu umarım siz de dener ve seversiniz. İyi okumalar :)
Her zaman ülkesinin güçlü kalemleri olan Dostoyevski, Tolstoy, Gorki gibi yazarların bir nebze gölgesinde kaldığını ve yeterince kıymetinin bilinmediğini düşündüğüm bir yazar Turgenyev.
1862 yılında yazdığı bu romanı ile bize hem Çarlık dönemi Rusya'sında toprak köleliği yasasının kaldırılmasından sonraki, hem de 1917 Bolşevik devrimine 50 yıl kalaki toplum yapısına ayna oluyor.Aristokrat ve toprak işçisi ayrımı, hatta üçü de toprak sahibi olmasına karşın, statü farkının, üç farklı çiftlik sahibinin hayatında nasıl bir fark yarattığı bile çok net anlatılmış.
İsmiyle müsemma, kitap bize karakterleri üzerinden baba-oğul ilişkisi ve aile-çocuk ilişkisinin psikolojik ve sosyolojik yanlarını da çok etkileyici şekilde gösteriyor. Özellikle Bazarov'un anneciği ve babacığı ile ilişkisini okurken adeta oradaydım ve kalbim kırıldı
Bazarov'un adı geçince tabiki kitabın ana teması olan Nihilizmden bahsetmeden geçemeyiz. Daha sonraki dönemde Sovyet Rusya kurulurken de siyasal yapıda etkisini gösterecek olan bu fikir akımı, karakterimizde, hiçbir otoriteyi ve bağlılığı kabul etmemek, her zaman faydacılık üstünden karar vermek ve duyguları insanı zayıflatmaktan başka bir işe yaramayan bir yük saymak olarak hayat buluyor.
Yine lafı uzattım ama klasikler denilince ilk akla gelmemesi ve bence yeterince kıymeti bilinmemesi sebebiyle daha az okunuyor olmasına üzüldüğüm bu romanı ben herkese öneriyorum. Umarım okur ve siz de seversiniz. Keyifli okumalar, kitapla kalın
Oblomov kimdir Oblomovluk nedir diye çokça tartışılan bu kitap, gerek psikolojik gerek sosyokültürel gerek sosyoekonomik unsurlarıyla katman katman bir eser.
Psikolojik açıdan bakarsak bir çocuğun
"haftada 1 gün sinemaya gidiyorsunuz, 1 gün şan topluluğuna katılıyorsunuz. Haftada 2 defa uğradığınız bir derneğiniz var, bazen geceleri arkadaşlarınızla buluşuyorsunuz, hatta bazen kitap bile okuyorsunuz. Kısacası vaktinizi yararsız şeylerle öldürüyorsunuz. "
Momo, 1973 yılında yazılmış ve yaklaşık 50 yıl sonra okurken bile haklılığını koruyan, her yaş grubunun okuması gereken, hem naif hem çarpıcı, hem masalsı hem gerçekçi, sürükleyici, pamuk gibi bir roman.
Roman modern zaman tüketici insanının eleştirisini yaparken, zaman algısını, "çok çalışayım, çok kazanayım, en lüksü, en havalısı bende olsun" çabamızı çok aşamalı ve anlamlı şekilde anlatmış. Önce bizi insan yapan arkadaşlık, aile, yardımlaşma, edebiyat, müzik, sanat, spor, çocuk sevgisi gibi bir çok değeri kaybetmemiz ve hırslı asık suratlı robotlara dönüşmemiz, sonra bunun yaşadığımız dünyaya yansıması, tek tip evler arabalar, yığılı çöpler, kalabalık Fast food restoranlarında keyfi almadan yenen tek tip yemekler, caddelerde itiş kakış hep bir yerlere yetişme çabaları, o kadar güzel anlatılmış, kapitalizme o kadar yerinde vurgular yapılmış ki.
Küçük kıvırcık kız Momo, en yakın arkadaşları Çöpçü Beppo ve turist rehberi Gigi'yi umarım hiç unutmam.
Ayrıca yazar bu romanı ile Alman Gençlik Edebiyat ödülü almış, pek çok kez sinemaya uyarlanmış, 40'dan fazla dile çevrilmiş ve 7 milyondan fazla satılmış. Tüm bu sebeplerle, çoğunuzun zaten okuduğunu bildiğim bu kült eseri henüz okumayanlara da şiddetle öneriyorum :)
"insanların köleliği kabullenmeleri için bu kadar kolay eğitilebildiklerini hiç farketmemiştim."
"siyahların insan olmadığını düşünen bir toplumda ona göz kulak olan bir siyahtım, kadınların her daim çocuk olduğunu düşünen bir toplumda ona göz kulak olan bir kadındım."
Yakın; siyahi bir kadının zaman yolculuğu yaparak geçmişe, atalarının yaşadığı 19.yüzyıla gitmesi ile başlıyor. Plantasyonların hakim olduğu, Ku Klux Klan'ların temellerinin atıldığı, iç savaş öncesi Güney Amerika'ya ve bu dönemdeki ırkçılığa, köleliğe ve işkencelere şahit oluyor.
Bence kitabın yazılış amacı bilimkurgu olmaktan çok toplumcu gerçekçi olmak. Çünkü roman boyunca bilim unsuru yok, zaman yolculuğunun nasıl olabildiği açıklanamıyor. Ama kölelik ve ırkçılık gerçekten çok net çok başarılı şekilde anlatılıyor. İnsanlar kırbaçlanırken benim içim acıdı, beyazlarla kavga ettim okurken.
Bir de kitap genelinde kadın karakterler hakim.Köle kadınların yaşadıkları, çocukları ve eşleri için çabaları, günlük hayattaki ve plantasyondaki rolleri çok gerçekçi anlatılmış.
"Toplumcu gerçekçi okumaya biraz ara verip yeni bir tür deneyeyim, mesela bilimkurgu" dedikten sonra bu kitabı okumam ironik oldu ama kitap gerçekten hem akıcılığı, hem duyguları size aktarış şeklindeki başarısı ile bayıldığım bir kitap oldu. Sanırım bir günde aynı kitaptan en çok sayfa okuma rekorum 275 sayfa ile bu kitapta öneriyorum okunmalı.
