Melike Eser

Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın.
Sayfa 31·Kitabı okuyor
Reklam
İnsanoğlu sonunda yokuş aşağı inmeye başlayacağını ve düşeceğini bildiği sürece, ne gerçek anlamda mutlu, ne gerçek anlamda özgür, hatta ne de gerçek anlamda aklı başında olabilir.
Sayfa 317·Kitabı okudu
Çünkü kişisel yok oluşun o sinsi donduruculuğu yanında başka her şey önemsiz kalır. Ölüm herkesin çorbasındaki sinektir. Ölümü insanoğlu hiçbir zaman kabullenememiştir, bugün ise, eskisi kadar bile kabullenmemektedir.
Sayfa 317·Kitabı okudu
İnsanları kötü yapan şey onların nasıl yetiştiği, hangi imkanlar arasında büyüdüğü, ne denli sevgi gördüğü değildi. İnsan iyi ya da kötüydü. Bu onun mayasındaydı.
Sayfa 28·Kitabı okudu
Alıntı
Geçmiş olmayınca, anılar bulunmayınca insan hiç kimse oluyordu. Kim olduğu hiçbir önem teşkil etmeyen, öylesine, dünyadaki insan kalabalığına bir baş daha eklensin diye var edilmiş, sonra da kenara atılıp unutulmuş biri. Adı yok, kimliği yok, hatıraları, inançları, sevinçleri, yüzünün çizgilerine yerleşmiş hayal kırıklıkları, kayıpları yok. Sanki kartondan bir adam. Bir insan maketi.
Sayfa 16·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam