“Sanki bizler hepimiz hayatın dışında bulunan seyircileriz,her birimizi sınırsız yetkilerle donatılmış hakimler olarak görevlendirmişler. Herkes büyük işler,büyük şahsiyetler,büyük sevinçler talep ederken, kendisini ve çevresindeki hayatı alışılmış bayağılığın,aptallığın ve hiçliğin hiç olmazsa bir milim üzerine çıkarak yükseltmek çok az kişiyi düşündürüyor.İnsanlar borçlarını ödemekten ne pahasına olursa olsun kaçan kötü niyetli borçluya benziyor.”
Bazı kısımlarında söylendiği kadar “objektif” olduğunu düşünmesem de sonuca çok doğru bir yol ile bağlanmış.Eğer “Ortadoğu” sizin de deriniz ise kesinlikle okunması gereken bir kitap.