Böyle olmak zorunda mıydı: İnsanı mutlu kılan şey, aynı zamanda felaketinin de kaynağı mı olmalıydı? Canlı doğanın içerisinde yüreğimi saran o yoğun sıcak duygular, beni zamanında sonsuz bir hazla sarıp etrafımdaki dünyayı adeta cennete çeviren bu duygular şimdi peşimi bırakmayıp beni her adımda takip eden zalim bir ruha dönüştü.
Çekip gittiğim için ne kadar mutluyum. Sevgili dostum, insan yüreği nasıl bir şey? Öylesine sevdiğim, ayrılamadığım seni terk edip bundan mutluluk duymak! Biliyorum, beni bundan dolayı bağışlayacaksın.