Melis Buğdaylıgil

Bu kadınların çoğu için burası isimlerinin kayıt altına alındığı tek yer olabilir. Hatırlanacakları tek yer. Anneme verdiğim bir söz bu; bu defter olmasa adları tarihten silinecek olan bu kadınların varlığını korumak. Dünya bize karşı nazik değil... Bir kadının silinmez izler bırakabileceği çok az yer var. Ama bu kayıt defteri onları koruyor isimlerini, anılarını, değerlerini.
Sayfa 128·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kalp yarası herkeste ortaktı ve mevki tanımazdı.
Sayfa 84·Kitabı okudu
Geceleri ben ağır, çok ağır bir taşın altında uyurum. Gündüzleri hafif, çok hafif bir yaprağın ucunda yaşarım. Gece beni taş ezer. Gündüz rüzgar devirir. Kanadıkça kanarım. Hayallerimi o yüzden kanla yazarım.
Sayfa 43·Kitabı okudu
Siz bilmezsiniz ama kızlar babalarını çok severler. Her halleriyle severler.
Sayfa 40·Kitabı okudu
"Ama, ne olsa ihtiyar kız sayılacaksınız. Ne acı!” “Aldırma, Harriet. Yoksul bir ihtiyar kız olacak değilim ya! Evde kalmayı bu kadar acıklı gösteren de parasızlıktır. Dar gelirli, evlenmemiş bir kadın, gülünç, huysuz bir ihtiyar kız olup çıkar. Sokak çocuklarının eğlencesi haline gelir. Ama varlıklı bir bekâr hanımın her zaman hatırı sayılır. Canı istediği gibi, dolu bir ömür sürmek her zaman elindedir...
Sayfa 54·Kitabı okudu