İnsanın kendisini sorgulattıran bir kitap. Dazainin kendi hayatının yansıması olması ve kurgu imajı vermemesi insanı daha da kitabın içine çekiyor. Ama kafamda soru işareti bırakan tek kısım sonda yozonun defterini alan kimdi? Defalarca okudum anlayamadım.
Mutlu muyum? Aslında küçüklüğümden beri insanlar sürekli şanslı biri olduğumu söylüyor ama bana sorarsanız cehennemde gibi hissediyorum, bana şanslı olduğumu söyleyenlerse benimkiyle kıyaslanamayacak ve ölçülemeyecek kadar mutlu görünüyorlar.