Babayeva Nurgül
@melissalewis
736 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Her yer degiştirişimde derin bir hüzne kapılırım.
Anıların, acıların, hazların birbirine dolandığı bir yeri ardında bıraktıgım için dertlenmem
aslmda. Beni sarsan, degişimin kendisi; vazonun
içindeki suyun sallanıp bulanması gibi.
Babayeva Nurgül
ITALO SVEVO, Saggi e pagine sparse [Denemeler ve Derlenmemiş Yazılar]
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ye gelip kendini tanıtmalıydın. Şimdi senden şüphelenecekler.”
“Sen benden şüpheleniyor musun?”
İstemsizce durdum. “Seni tanımıyorum.”
Bakışlarım yeniden üzerine kaydı. Onda, bu zayıf boylu
çocukta, bir şey vardı. Uzak ve mesafeli bir şey. Boş gözlerinde
ve yıpranmış seyahat pelerininde. Sanki gözümü kapadığım anda
ortadan kaybolabilecekmiş gibi, bir türlü gözümü kırpamıyordum.
Babayeva Nurgül
Aramıza
olabildiğince çok yabani ot ve çiçek koymak ister gibiydi.
Babamın mektubu büyük matematikçi John von Neumann'dan bir alıntıyla sonlanıyordu: “Eğer insanlar matematiğin basitliğine inanmıyorsa bunun tek nedeni hayatın ne
kadar karmaşık olduğunun farkına varmamalarıdır."
Bunu üniversitede çalışma odamın duvarına yazdım.
Belki de bilinmesi gereken sadece budur.
Babayeva Nurgül
çox qəşəng idin
Bazen en sıradan söz en doğru olandır. Döndüğümüz zaman yapmak istediğim şeyler
var. Yıllarca, artık çok yaşlandığımı düşündüm. Aptalca bir
düşünce ama aptalca olduğunu ancak bu iki günde anlayabildim
Babayeva Nurgül
Bazı durumlar vardır, konuşmak ve her şeyi garantiye almak gerekir. Ama bazı durumlarda da sessiz kalman gerekir,
çünkü havada dokunulmaz, değerli bir şeyler asılıdır ve sözlerin bir anda onları yok edebilir.
İki basit kavramdır bunlar. İşin zor kısmı hangi kuralı ne
zaman uygulaman gerektiğini bilmektir.
O anda söylenecek bir şey yoktu. Onun konuşmasına izin
vermeliydim ve bunu anlamak zor değildi. Uykusuz iki gece
refleksleri zayıflatıyor, ağırlaştırıyor, görüşü bulanıklaştırıyor
ama karşılığında öz için gerekli olan o incelikli ve keskin duyuyu armağan ediyor.
"Scott Fitzgerald'dan bir şey okudun mu hiç?" diye sordu
babam otele dönerken.
"Evet, Muhteşem Gatsby, neden?"
"Şarküterinin patronu Marsilya çevresinden söz ederken
onun romanlarından birinin Fransa'nın bu bölgesinde geçtiğini anımsadım."
Babayeva Nurgül
Bu sözler ve şiirsel ritmi zihnime kazındı.
Hem mükemmel bir içgörüydü hem de bana görünürdeki
anlamının zıddını içeriyor gibi geliyordu; nitekim tüm metaforlar böyleydi ve onları yaratan kişilerin niyetinin ötesine
geçerlerdi.